het kan niet op

Het kan niet op met het mooie weer, dus

hup de kindertjes naar buiten.

Eerst kwam dochter 2 met haar 2 koters,

en neefje S (dochter 3 moest werken).

Later kwam dochter 1 met R. ook nog.

T. rijdt hier zijn zusje rond.

Er werd heel wat afgesjouwd.

S. vond het schitterend om in een stoeltje te zitten.

't Is net een mierenhoop ;)

Dromer T.

S. liet zich door zijn tante rondrijden.

Moeder en zoon.

Ik geniet.

En ik ook.

Helaas had R. weer veel last van zijn schokken, zo jammer,

want zijn stemming is de laatste dagen

heel wat verbeterd. Van de schokken werd hij

juist zo verdrietig.

Vanmiddag ging het fout.

Hij kreeg een flinke schok en klapte met zijn

hoofdje tegen het hek.

Mama pakte hem op om hem te troosten,

maar merkte toen dat zijn gezichtje onder het bloed zat.

Even goed gekeken, en ja hoor: het manneke

had een diepe snee in zijn ooglid.

Huisarts gebeld, en we mochten meteen komen.

Eerst werd er nog over ziekenhuis gepraat

om een plastisch chirurg het werk te laten doen,

maar gelukkig hoefde dat later toch niet.

Gehecht kon het niet worden omdat je

dan van die lelijke plekken krijgt.

Er werd dus geplakt.

Dat viel nog niet mee, maar het is gelukt.

En nu ziet hij er dus zo uit:

Ik vond het zo verschrikkelijk sneu, dat ie zulke schokken had.

Tussen de middag had ie onder het eten ook weer last

en dan knált zijn hoofdje echt op de tafel.

Morgen zit ie op z'n maximum dosering van z'n medicijnen,

als het zo doorgaat helpt het niet veel...

De mannetjes vermaakten zich vanmiddag verder weer

prima buiten.