Dagje Sophia

Gisteren zijn we een klein dagje

met pleegje 1 in het Sophia

geweest.

Hij moest met zijn hoofdje

onder de MRI-scan, en omdat

je je hoofd dan heel stil moet houden,

werd hij onder narcose gebracht.

Hier had hij net de Emlazalf op zijn handjes

gekregen. Deze zalf verdooft de pijn van

het prikken van de infuusnaald.

Daarna moest het een uur inwerken en die tijd bracht

hij vooral spelend door.

Toen was het zover, en pleegje vond het maar niks

zo'n rare jurk aan zijn lijf....

Zo trof ik hem na afloop aan op de verkoeverkamer.

Hij was bijzonder rustig.

Zijn beer was gelukkig ook bij hem, dat scheelt.

En, wat een een verrassing: zijn papa was er ook

om te kijken hoe het met hem ging.

Ondertussen had hij zijn kleertjes al aan en was ie

lekker aan het drinken. Hij had tenslotte niks meer op

sinds 's morgens vroeg.

Zijn boterham ging er ook achter elkaar in.

En toen mocht dan eindelijk zijn infuusnaald er uit.

Dat deed even pijn, maar het was snel over.

Toen mocht ie eindelijk naar huis.

Hij zwaaide nog even ten afscheid en, hij

zei het niet, maar hij dacht vast: ik hoop hier niet meer

terug te komen.

Geef hem eens ongelijk....